Wanneer partners tijdens hun huwelijk een huis aanschaffen en een van hen meer investeert dan de ander, rijst de vraag hoe deze 'meerinbreng' juridisch wordt behandeld. Dit artikel onderzoekt of de extra inbreng van een van de partners binnen of buiten de gemeenschap van goederen valt, en of die partner een vordering heeft op de ander vanwege deze meerinbreng.
Inleiding
Bij de aankoop van een woning kan het voorkomen dat een van de partners meer geld inbrengt, bijvoorbeeld uit de verkoop van een eerder huis. In een huwelijksstelsel van beperkte gemeenschap van goederen als dit, rijst de vraag of deze inbreng een vergoedingsrecht oplevert voor de inbrenger. Dit vergoedingsrecht kan bepalen of de inbreng binnen de gemeenschap van goederen blijft of als persoonlijk kapitaal wordt beschouwd.
Juridisch Kader
Bij huwelijken in beperkte gemeenschap van goederen geldt in principe dat alles wat niet expliciet privé is, tot de gemeenschap behoort. Er zijn drie uitzonderingen waarop deze regel van toepassing is:
- Erfenis of schenking met uitsluitingsclausule: Deze gelden als privévermogen en vallen buiten de gemeenschap.
- Verknochte goederen en schulden: Dit betreft persoonlijke goederen zoals sieraden.
- Pensioenrechten: Regeling via de 'Wet verevening pensioenrechten bij scheiding'.
Bij een meerinbreng die niet onder deze uitzonderingen valt, kan er een vergoedingsrecht ontstaan als de inbreng uit privévermogen komt en in gemeenschappelijk vermogen is geïnvesteerd .
Rechtspraak en Praktijk
Uit recente uitspraken blijkt dat een vergoedingsrecht mogelijk is bij ongelijke bijdragen. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat wanneer een partner uit privévermogen investeert in gemeenschappelijk vermogen, er altijd een vergoedingsrecht ontstaat . Dit recht houdt in dat de inbrenger bij scheiding zijn oorspronkelijke inbreng terug kan eisen, mogelijk vermeerderd met waardestijging indien de woning in waarde is gestegen.
Conclusie
Bij scheiding kan het essentieel zijn om te bepalen of een meerinbreng een persoonlijke vordering oplevert. Het vastleggen van eigendomsverhoudingen en financiële afspraken in notariële akten of huwelijksvoorwaarden kan juridische complicaties voorkomen. Partners wordt aangeraden juridisch advies in te winnen om hun rechten maximaal te beschermen.