Als jij en je ex-partner niet direct kunnen beslissen over de verkoop of verdeling van jullie gezamenlijke woning na de scheiding, kunnen jullie ervoor kiezen om de woning tijdelijk onverdeeld te laten. Juridisch gezien is het mogelijk om dit voor maximaal vijf jaar vast te leggen, volgens artikel 3:178, lid 5 van het Burgerlijk Wetboek. Na deze vijfjarige termijn moeten jullie opnieuw afspraken maken. Lukt dit niet, dan kan elke mede-eigenaar het recht uitoefenen om verdeling te vorderen.
Wat zijn de fiscale en juridische overwegingen?
Zodra een van de partners verhuist, komt na twee jaar de fiscale aftrekbaarheid van de hypotheekrente gedeeltelijk te vervallen. Dit kan de woonlasten verhogen omdat het recht op volledige hypotheekrenteaftrek niet meer van toepassing is. Deze regel geldt zelfs als de partner die in de woning blijft wonen alle hypotheekrente betaalt.
Het besluit om de woning onverdeeld te laten heeft zowel voor- als nadelen en deze moet je goed tegen elkaar afwegen:
Voordelen:
- Kinderen kunnen blijven wonen in hun vertrouwde omgeving.
- Het voorkomt een onmiddellijke restschuld als de woning in waarde is gedaald.
- De partner zonder financiële mogelijkheden om direct uit te kopen, krijgt de kans om in de woning te blijven.
Nadelen:
- Beide partners blijven hoofdelijk aansprakelijk voor de hypotheekschuld.
- Het is moeilijk om een nieuwe woning te kopen zolang je eigendom deelt.
Belangrijk om te overwegen
Het is essentieel om duidelijke en schriftelijke afspraken te maken over de periode dat de woning onverdeeld blijft. Dit zou in een echtscheidingsconvenant kunnen worden vastgelegd. Overweeg ook de toekomstige stappen; je kunt overwegen om een mediator of een jurist in te schakelen voor begeleiding. Zo kun je ervoor zorgen dat alle afspraken juridisch correct zijn en dat de financiële consequenties goed zijn overwogen.
Door vroegtijdig advies in te winnen bij een hypotheekadviseur of een notaris, kun je onverwachte problemen in de toekomst voorkomen.