Het is mogelijk dat kinderalimentatie wordt betaald aan de ouder bij wie het kind niet staat ingeschreven. Dit kan nodig zijn als die ouder onvoldoende draagkracht heeft om tijdens de zorgdagen volledig in de behoeften van het kind te voorzien, terwijl de andere ouder wel voldoende draagkracht heeft. In dit artikel leggen we uit hoe dit werkt aan de hand van een praktijkvoorbeeld en welke rol co-ouderschap hierin speelt.
De conclusie van de A-G
Op 15 juli 2022 heeft de Advocaat-Generaal bij de Hoge Raad geconcludeerd dat het mogelijk is om kinderalimentatie te ontvangen als de ouder niet de hoofdverblijfplaats heeft van het kind, maar wel onvoldoende middelen. Volgens de wettelijke normen moet er rekening worden gehouden met de draagkracht van beide ouders. Dit betekent dat het kind na een scheiding op een vergelijkbaar levensniveau bij beide ouders moet kunnen leven.
Situatie in het recht
Traditioneel gezien ging men ervan uit dat de ouder bij wie het kind staat ingeschreven, ook de alimentatie ontvangt en zorgt voor de meeste kosten, behalve de verblijfsoverstijgende kosten zoals school en sport. Echter, als het gaat om co-ouderschap, kan de situatie anders zijn. Beide ouders moeten dan naar rato van hun draagkracht bijdragen in de kosten voor het kind, ongeacht bij wie het kind staat ingeschreven.
Voorbeeld uit de praktijk
Om dit te illustreren: Thijs en Marianne hebben een dochter, Merel, en besluiten tot co-ouderschap na hun scheiding. Merel staat officieel ingeschreven bij Marianne. Thijs heeft een lager inkomen en een draagkracht van € 16, terwijl Marianne meer verdient en een draagkracht van € 667 heeft. De gezamenlijke onderhoudsbehoefte van Merel is € 457, waarvan 70% bedoeld is voor verblijfskosten. Hierdoor ontstaan er verblijfskosten van € 160 voor beide ouders.
Omdat Thijs niet kan voldoen aan deze verblijfskosten, maar Marianne wel over voldoende draagkracht beschikt, kan kinderalimentatie worden vastgesteld ten gunste van Thijs. Hierdoor ontvangen kinderen dezelfde zorg en opvoeding, onafhankelijk van de financiële situatie van elk ouderlijk huishouden.
Conclusie
Het recht op kinderalimentatie is bedoeld om de werkgever van het kind in staat te stellen een gelijkwaardig leefniveau te behouden bij beide ouders. Wanneer er sprake is van ongelijkheid in de draagkracht, kan de ouder met meer middelen verplicht worden alimentatie te betalen aan de andere ouder, om te zorgen dat het kind in gelijke mate door beide ouders wordt verzorgd en opgevoed.